14 Mart, 2006

Bu gün kolumdan alçım çıkarıldı. Zaten ince olan bileğim daha da incelmiş, morarmış, buruş buruş olduğunu gördüğüm de gözlerimden yaş geldi. Onca acıya dayanıp gıkımı çıkarmazken kolumu böyle görmek beni korkuttu, hep öyle kalacağını sandım. Şimdi parmaklarımı hareket ettirebiliyorum.

Saltanat sona erdi günlerce gözümün içine bakarak ne istediğimi anlamaya çalıştıklarını gördükçe çok üzülüyordum. Ben hiç alışkın değilim kendi işimi başkalarına yaptırmaya bana yardım etmek isteyen annemde olsa, beni üzüyordu. Bu gün evde yalnız kalabildim, umarım önümüzdeki hafta çalışmaya başlayabilirim.

Bu zaman içerisinde beni yalnız bırakmayan, iyi dileklerde bulunan arkadaşlarıma çok teşekkür ederim.

4 yorum:

hanimiş dedi ki...

çok geçmiş olsun..

Nilay dedi ki...

HAdi kurtuldun alcidan. Simdi biraz dinlen de sonra tariflerini yazmaya basla...:))
Sevgilerimle
Nilay

Gün dedi ki...

Geçmiş olsun...

kuzine dedi ki...

ışıl,gün teşekkür ederim.
Nilay alçıdan kurtuldum sonunda. Ben sizin yaptıklarınızı deneyebilirim ancak ama hepsini yazarım.